Gruezi, allegra, buongiorno … de begroeting in het Zwitserse Graubünden is hartverwarmend. Vanuit Zurich neem ik samen met enkele andere reisjournalisten de Rhätische Bahn, de charmante rode bergtrein tot in Davos-Klosters. Een lange treinrit, die echter nooit verveelt. Van bocht naar bocht kronkelt de spoorbaan zich door een wisselend, adembenemend landschap. Kleine bergdorpjes om me heen, op de achtergrond het immense Prattigaudal waarlangs de Landquart rivier zich sierlijk slingert. Dit is voor mij het pure Zwitserland uit mijn jeugdjaren, de tijd van de zomerkampen met de Christelijke Mutualiteit.