GR213A tussen Fontenay & Buffon

In mijn dromen verdwaal  ik in die lange pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. In feite zijn we allemaal een beetje pelgrim. Elke kilometer die we stappen, elke excursie die we ondernemen, de levensvraag dat ons pad kruist : is een beetje pelgrimeren.  Toen ik laatst stapte langs de GR213A in de Côte d’Or, een regio van Bourgondië borrelde de droom opnieuw op.

DSC_0297.JPG

Op pelgrimstocht langs de GR213A

Stappend langs de groenrijke vallei van de  “Ruisseau de Fontenay”  verdwalen mijn gedachten . Net alsof ik alleen op de wereld ben,  een wereld stil en verlaten.  Ik weet het zeker. Op zekere dag wandel ik tot Compostella! Maar nu stap ik samen met mijn partner van de abdij van Fontenay tot de basiliek van Vézelay.  Of toch een stuk ervan. De nieuwe GR-wandelroute over een afstand van 84 km is een unicum.  Het is de enige wandelweg die twee UNESCO-werelderfgoed locaties met elkaar verbindt.  In een paar dagen laat het traject toe om gevarieerde landschappen te doorkruisen: velden, bossen, bemoste valleien en mooie verstilde dorpen.

DSC_0270DSC_0274DSC_0281

Abdij van Fontenay

Onze pelgrimstocht hadden we enkele minuten eerder aangevat op de drempel van de oudst bewaarde cisterciënzer abdij ter wereld.  Midden de bossen stichtte de heilige Bernardus van Clairvaux in 1118 de abdij van Fontenay.  Zelf al ben je niet cultureel-historische aangelegd, een bezoek aan de abdij is het meer dan waard.  De romaanse gebouwen die al meer dan negen eeuwen geschiedenis trotseren wisten ons te imponeren  door hun intense soberheid. Bij het betreden van de abdijkerk zorgt het doorschijnend zonlicht voor een mysterieuze, haast betoverende sfeer.  Het klooster, de slaapzaal van de monniken, de kapittelzaal en de smederij ogen ondanks hun serene eenvoud, groots.  De monniken leefden er solidair onder de strikte regels van ‘ora et labora’. Het is geenszins onze bedoeling om de komende dagen te bidden en te werken.  Wandelen en eventjes stilstaan bij onze eigen levensweg is de boodschap.

DSC_0303DSC_0305DSC_0322DSC_0313

In de voetsporen van Buffon

Het wandelpad nestelt zich naderhand door de groene vallei van Fontenay tot aan de poort van Montbard.  In stijgende tred bereiken we deze kleine provinciestad. Aanleunend tegen een heuvel tussen de Brenne en het Canal de Bourgogne, draagt het hart van de stad de sporen van graaf Buffon. Geboren als Georges-Louis Leclerc was Graaf Buffon in de 17-18de eeuw een beroemd natuuronderzoeker en tuinarchitect van de Franse koning Lodewijk XV.  Een aanzienlijk man die zijn stempel drukte op Montbard. Kleine steegjes loodsen ons hierna voorbij het Buffon-park.  De historische tuin in Frans-Italiaanse stijl is gebouwd op de restanten van een feodaal kasteel van de Bourgondische hertogen. Alleen enkele oude wallen, de Saint-Louis toren en de toren van l’Aubespin herinneren aan de tijd van toen. Leunend tegen de oude vesting houden er even halt om languit te genieten van een fantastisch zicht op de Brenne-vallei.

DSC_0336DSC_0325DSC_0333

Kanaal van Bourgondië

Gauw ruilen we “ la cité Buffon” voor het groenrijke jaagpad langs het kanaal van Bourgondië.  Het kanaal, 242 kilometer lang, telt 189 sluizen en wordt alleen nog voor pleziervaart gebruikt. Aansluitend aan de Seine zoekt het kanaal haar verbinding met de prachtige vallei van de Yonne. Iedere bocht weet ons te verrassen met een prachtig uitzicht of een met bloemen getooid sluisje. Er is zoveel te zien, het verveelt geen moment.  Sporadisch dobbert een woonboot voorbij, als we langs het jaagpad gestadig onze wandelweg vervolgen. Romig witte Charolais-koeien kijken ons verdwaasd aan als we voorbij marcheren.

DSC_0338DSC_0343DSC_0339DSC_0341

Grande Forge du Buffon

Tien kilometer verderop wijken we af van het GR-parcours  om een bezoek te brengen aan la Grande Forge de Buffon, een meesterwerk van de Franse staalnijverheid.  Tekst en uitleg krijgen we van Claude, de eigenaar van de smederij. Graaf Buffon ontwikkelde hier in de 18de eeuw als één van de eersten een ijzersmelterij & smidse op industrieel principe. De site die onder meer de smederij, de hoogoven, de stockruimtes en de behuizing van de arbeiders omvat heeft je een goed idee hoe alles te werk ging.  Tijdens de hoogconjunctuur werkten hier maar liefst 400 man.

Een kwaliteitsvolle Bourgondische keuken.

De avond valt als we op onze stappen terugkeren naar het kleine dorp Buffon. We settelen ons aan een tafeltje in Logis Hotel Le Marronnier, gelegen langs de oevers van het Kanaal van Bourgondië. Later zou blijken dat het hotel-café het enigste noemenswaardige etablissement langs de GR-wandelroute is tussen Montbard en Epoisses. Zoals het de meeste Logis de France betaamt serveren ze hier een kwaliteitsvolle keuken: waaronder escargots de Bourgogne en een superlekker Charolais biefstuk.   Bourgondisch genieten. Waarna we ons bed opzoeken na een lange wandeldag.

Meer info:

Deze reportage kwam tot stand met dank aan www.bourgognefranchecomte.com

 

© Tekst & foto’s  Stefaan Bailleur

Volg me verder op Instagram , Twitter en Facebook voor je dagelijkse portie wandelverhaal.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: