Zannekin wandelroute: een verhaal van Zannekin tot Oudlandpolders

Als je eens van je leven in de Westhoek komt, moet je beslist halt houden in Lampernisse.  Het straatdorp met amper 200 inwoners op een boogscheut van de Diksmuidse boterstad gelegen, staat immers bekend als het stilste dorp van Vlaanderen.  Valt hier dan niks te beleven?  O jawel hoor. Het goede leven van de streek en de couleur locale rond de persoon van Nicolaas Zannekin staan er centraal. 

Nicolaas Zannekin

Met “stilste dorp” bedoelen we uiteraard de absolute rust die er heerst.  Door de unieke ligging te midden  de uitgestrektheid van de vlakke IJzerpolders vormt Lampernisse  een geliefde wandelbestemming.  Vandaag stappen we de Zannekin wandelroute langs de gekende zeshoekige Westtoer-bordjes. Naar verluidt werd Nicolaas Zannekin eind 13de eeuw geboren in het kleine polderdorp.  Van kleine grondeigenaar werkte hij zich op tot Brugse buitenpoorter. Waarna hij tijdens de boerenopstand  ten strijde trok tegen graaf Lodewijk II van Nevers. De onlusten waren vooral gericht tegen de manier van belasting innen. Zannekin en zijn kompanen boekten succes in Veurne, Nieuwpoort , Ieper en Kortrijk met de befaamde Guldensporenslag.  Tijdens de slag van Kassel (1328) werden de  kerels van Vlaanderen een kopje kleiner gemaakt door het Franse leger. Zannekin sneuvelde en de boerenopstand werd hard neergeslagen.

Charmant dorp

Een gedenksteen aan de kerk van Lampernisse herinnert aan de heroïsche daden van Zannekin.  De plaatselijke inwoners vereren immers hun held als geen andere.  Zo erg zelfs dat zijn beeltenis, vereeuwigd in een grote reus, permanent opgesteld staat in de kerk.  Het bedehuis werd ondertussen ontwijd en zou naar de toekomst toe dienst doen als dorpshuis en columbarium.  Wellicht kreeg de ruim gemeten  kerk in dit kleine dorp nog amper gelovigen over de vloer.  Het is ooit anders geweest. Rond de kerk verwijzen gietijzeren grafkruisen naar de rijke polderboeren van weleer. Doch de te grote  kerk en de kleine pittoreske dorpskom zijn in het unieke polderlandschap onafscheidelijk met elkaar verbonden. Het straatdorp lijkt zo de getipte locatie voor een vat vol interessante verhalen.  Geen wonder dat deze plaats de titel “charmant dorp” draagt. Of hoe een klein dorp, groots kan zijn.

Een paradijs voor vogelaars

Ter hoogte van de Onze-Lieve-Vrouw kapel, in de volksmond “keunekapelle” genaamd kom je de kleine dorpskern uit.   Moeder Maria wordt er nog steeds aanbeden tegen de konijnenplaag.  Voor ons ligt Diksmuide alwaar de imponerende IJzertoren al van ver als een baken van vrede over de regio waakt.  Het asfaltwegje stuwt ons door het uitzonderlijk middeleeuws landschap van de Oudlandpolders .  We stappen geruime tijd door beschermd natuurschoon gekenmerkt door  een bont lappendeken van grillige kommen en talrijke kreekruggen.  En het is hier stil, heel stil. De rust wordt er alleen doorbroken door kleine zangers tussen de ruisende rietkragen. Uit de sloten vliegen talrijke waterhoentjes  en eenden verschrikt op.  Een blauwe reiger kijkt verstard voor zich uit op zoek naar de een of andere lekkere prooi.  Kievieten en zelfs een aalscholver vliegen statig voorbij.  Het krioelt hier werkelijk van de vogels: een paradijs voor alle vogelaars.

De komgronden van Lampernisse

Uitkijkend op de poldergraslanden valt  een metershoge bult op.  Het is de archeologische site van Leenhof Ter Wissche, alwaar talrijke sporen van middeleeuwse bewoning werden gevonden. Door de fragiliteit van enkele interessante plantensoorten is de site niet vrij toegankelijk en sinds 2002 beschermd als landschap. Op de grens van Alveringem met Lampernisse is de asfaltweg inmiddels overgegaan in een poldergrasland. Via de bakstenen Paardebrug over de Grote IJzerbeek volgen we de kronkelende waterloop omzoomd door weilanden. De grachten zijn er dik bezaaid met een grote rijkdom aan diverse waterplanten.  Naar verluidt werden de grachten uitgediept door ‘dykedelvers’ die met schoppen de noeste arbeid verrichtten.  Her en der bevinden zich nog kleine weidewachterswoningen, die dienden als tijdelijke schuilplaats voor de weidewachters die het vee in het oog hielden.  Als de kleine dorpskern van Lampernisse een laatste maal opduikt, besluiten we onze wandeling in het plaatselijke café Zannekin, waar onder meer het gelijknamige streekbier legendarisch is.  Zannekin een man naar mijn hart.

Praktisch

  • Afstand: 6,5 km
  • Gratis parking: parking op het dorpsplein
  • Start: in de nabijheid van de Onze-Lieve-Vrouwhemelvaart-Kerk
  • Niet geschikt voor rolstoelen. Laarzen of stevige wandelschoenen zijn geen overbodige luxe in de winter.
  • Horecatip: langs de wandelroute zijn er geen mogelijkheden tot verpozing.
  • In Lampernisse kan je na de wandeling terecht bij:

 

Meer info omtrent de Zannekinwandelroute kan je bekomen nabij Westtoer, T 050 30 55 00 – info@westtoer.be – www.toerismewesthoek.be    De wandelkaart is verkrijgbaar via de webshop van Westtoer tegen € 2  of kan je hier downloaden.

Toerisme Diksmuide vind je op de Grote Markt 6 te 8600 Diksmuide, Tel.: +32 (0)51/ 79 30 50, toerisme@diksmuide.bewww.bezoekdiksmuide.be

 

© Tekst & foto’s Stefaan Bailleur voor wandelverhaal.be

Volg ons verder op Instagram, Facebook en Twitter voor je dagelijkse portie wandelverhaal.

Graag verneem ik jullie suggesties over wandelen op de provinciale wandelroutes van Westtoer.

0 thoughts on “Zannekin wandelroute: een verhaal van Zannekin tot Oudlandpolders

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: